Ο Πόλυ Κερμανίδης ανήκει στην κατηγορία εκείνων των λαϊκών τραγουδιστών που, χωρίς θόρυβο και υπερβολική προβολή, άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι. Με φωνή αυθεντική, βαθιά λαϊκή και ερμηνείες που μιλούσαν κατευθείαν στην καρδιά του ακροατή, υπηρέτησε το λαϊκό και κοινωνικό τραγούδι με συνέπεια, ήθος και σεβασμό στις ρίζες του.
Γεννημένος σε λαϊκό περιβάλλον, ο Πόλυ Κερμανίδης ήρθε σε επαφή με τη μουσική από πολύ νεαρή ηλικία. Τα πρώτα του ακούσματα ήταν τα ρεμπέτικα και τα παλιά λαϊκά τραγούδια που ακούγονταν στα σπίτια, στις γειτονιές και στα καφενεία. Η φωνή του, με το χαρακτηριστικό χρώμα και τη δωρική λιτότητα, ξεχώριζε από νωρίς, δείχνοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για έναν ακόμη τραγουδιστή, αλλά για έναν ερμηνευτή με προσωπικότητα και ψυχή.
Τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα τα έκανε σε λαϊκά πάλκα και μικρά νυχτερινά κέντρα, όπου η άμεση επαφή με τον κόσμο τον βοήθησε να «δέσει» με το τραγούδι. Εκεί έμαθε να τραγουδά χωρίς φτιασίδια, με ειλικρίνεια και αλήθεια, όπως απαιτεί το γνήσιο λαϊκό τραγούδι. Το κοινό τον αγκάλιασε για τη σεμνότητά του και για την ικανότητά του να μεταφέρει το συναίσθημα χωρίς υπερβολές.
Η δισκογραφική του πορεία ξεκίνησε σε μια περίοδο όπου το λαϊκό τραγούδι βρισκόταν σε μεταβατικό στάδιο, ανάμεσα στην παλιά σχολή και τις νεότερες τάσεις. Ο Πόλυ Κερμανίδης παρέμεινε πιστός στο αυθεντικό λαϊκό ύφος, επιλέγοντας τραγούδια με κοινωνικό περιεχόμενο, ερωτικό πόνο και βιωματικούς στίχους. Οι ηχογραφήσεις του χαρακτηρίζονταν από καθαρότητα ερμηνείας και σεβασμό στη μελωδία, στοιχεία που τον έκαναν αγαπητό σε ένα απαιτητικό ακροατήριο.
Σημαντικό κομμάτι της καλλιτεχνικής του διαδρομής αποτέλεσαν οι συνεργασίες του με αξιόλογους συνθέτες και στιχουργούς της εποχής. Μέσα από αυτές τις συνεργασίες, ανέδειξε τραγούδια που μιλούσαν για τη ζωή του απλού ανθρώπου, τις δυσκολίες, τις χαρές και τις απογοητεύσεις της καθημερινότητας. Δεν επιδίωξε ποτέ τον εύκολο εντυπωσιασμό, αλλά προτίμησε τη σταθερή πορεία και τη δημιουργία ενός ρεπερτορίου με διάρκεια στον χρόνο.
Η φωνή του Πόλυ Κερμανίδη είχε το χάρισμα να μεταφέρει αυθεντικό συναίσθημα. Είτε τραγουδούσε για τον έρωτα, είτε για την ξενιτιά, είτε για κοινωνικά ζητήματα, η ερμηνεία του παρέμενε γνήσια και ανθρώπινη. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλά από τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται από φίλους του παλιού λαϊκού, αλλά και από νεότερους ακροατές που αναζητούν την ουσία στο τραγούδι.
Παρά τη συμβολή του στο λαϊκό τραγούδι, ο Πόλυ Κερμανίδης δεν υπήρξε καλλιτέχνης της προβολής. Κράτησε χαμηλό προφίλ, δίνοντας έμφαση στη δουλειά του και όχι στη δημόσια εικόνα. Η στάση αυτή τον έκανε ιδιαίτερα σεβαστό στον χώρο, τόσο από συναδέλφους όσο και από μουσικούς που συνεργάστηκαν μαζί του. Ήταν ένας τραγουδιστής που πρώτα άκουγε και μετά μιλούσε, πρώτα ένιωθε και μετά τραγουδούσε.
Η παρουσία του στα πάλκα χαρακτηριζόταν από λιτότητα και ουσία. Χωρίς υπερβολικές κινήσεις ή θεατρικότητα, στεκόταν μπροστά στο μικρόφωνο και άφηνε τη φωνή να κάνει τη δουλειά της. Το κοινό αναγνώριζε αυτή την αυθεντικότητα και τον ακολουθούσε με σεβασμό, δημιουργώντας μια σχέση ουσιαστική και όχι επιφανειακή.
Στην πορεία των χρόνων, το έργο του Πόλυ Κερμανίδη απέκτησε ιδιαίτερη αξία ως κομμάτι της λαϊκής μουσικής κληρονομιάς. Αντιπροσωπεύει μια εποχή όπου το τραγούδι είχε λόγο ύπαρξης, κοινωνικό βάθος και ανθρώπινη διάσταση. Οι ερμηνείες του λειτουργούν σήμερα ως υπενθύμιση μιας πιο καθαρής και αληθινής προσέγγισης στο λαϊκό τραγούδι.
Η συμβολή του δεν μετριέται μόνο σε δίσκους ή επιτυχίες, αλλά κυρίως στο ήθος και στη συνέπεια με την οποία υπηρέτησε το τραγούδι. Ο Πόλυ Κερμανίδης αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκού ερμηνευτή που έβαλε την ψυχή πάνω από την εμπορικότητα και την ουσία πάνω από τη μόδα.
Σήμερα, το όνομά του παραμένει συνδεδεμένο με το γνήσιο λαϊκό τραγούδι και τις αξίες που αυτό πρεσβεύει. Για όσους αγαπούν το παλιό λαϊκό, ο Πόλυ Κερμανίδης δεν είναι απλώς ένας τραγουδιστής του παρελθόντος, αλλά μια ζωντανή φωνή μνήμης, συναισθήματος και αλήθειας.