Ο Απόστολος Νικολαΐδης υπήρξε μία από τις πιο αυθεντικές και χαρακτηριστικές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Με βαθιά, μεστή και δωρική ερμηνεία, κατέκτησε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της λαϊκής μουσικής, εκπροσωπώντας με απόλυτη συνέπεια το ανδρικό, βαρύ και βιωματικό τραγούδι της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η πορεία του δεν χαρακτηρίστηκε από εντυπωσιακή προβολή ή εμπορικές υπερβολές, αλλά από ουσία, σεβασμό στο τραγούδι και αφοσίωση στο λαϊκό ιδίωμα.
Γεννημένος και μεγαλωμένος σε λαϊκό περιβάλλον, ο Απόστολος Νικολαΐδης ήρθε από νωρίς σε επαφή με τις μουσικές και τις ιστορίες του καθημερινού ανθρώπου. Τα ακούσματα της γειτονιάς, τα καφενεία, οι παρέες, οι λαϊκές γιορτές και τα νυχτέρια αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η μουσική του ταυτότητα. Από τα πρώτα του χρόνια φάνηκε πως διέθετε φωνή με ιδιαίτερο χρώμα, δύναμη και εσωτερικό βάθος, στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει.
Η επαγγελματική του ενασχόληση με το τραγούδι ξεκίνησε σταδιακά, μέσα από ζωντανές εμφανίσεις σε λαϊκά κέντρα και μουσικές σκηνές. Εκεί σφυρηλατήθηκε η ερμηνευτική του φυσιογνωμία: λιτή, καθαρή, χωρίς υπερβολές, με έμφαση στο συναίσθημα και στον στίχο. Ο Νικολαΐδης τραγουδούσε πάντα «από μέσα προς τα έξω», μεταφέροντας στο κοινό τη βιωματική αλήθεια των τραγουδιών, είτε επρόκειτο για έρωτα, χωρισμό, ξενιτιά ή κοινωνική αδικία.
Η φωνή του εντάσσεται ξεκάθαρα στην παράδοση των βαριών λαϊκών ερμηνευτών. Είχε το χάρισμα να αποδίδει τραγούδια με αντρικό καημό και αξιοπρέπεια, χωρίς να χάνει τη μουσική καθαρότητα ή να διολισθαίνει σε υπερβολικό λυρισμό. Αυτή ακριβώς η ισορροπία τον έκανε αγαπητό σε ένα κοινό που αναζητούσε γνήσιες λαϊκές φωνές, μακριά από εφήμερες μόδες.
Κατά τη διάρκεια της δισκογραφικής του πορείας, ο Απόστολος Νικολαΐδης συνεργάστηκε με αξιόλογους συνθέτες και στιχουργούς του λαϊκού τραγουδιού. Το ρεπερτόριό του περιλάμβανε τραγούδια που μιλούσαν απλά και καθαρά για τη ζωή των ανθρώπων του μόχθου, για τον έρωτα που πονά, για τις χαμένες ελπίδες αλλά και για τη δύναμη της αντοχής. Πολλά από τα τραγούδια του αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από τους φίλους του παλιού λαϊκού, καθώς διατηρούσαν αναλλοίωτο το πνεύμα της εποχής στην οποία γεννήθηκαν.
Σημαντικό στοιχείο της καλλιτεχνικής του ταυτότητας ήταν η συνέπεια. Ο Νικολαΐδης δεν αλλοίωσε ποτέ το ύφος του για να ακολουθήσει τις εξελίξεις της αγοράς. Παρέμεινε πιστός στο λαϊκό τραγούδι, ακόμη και σε περιόδους όπου το είδος περνούσε στο περιθώριο. Αυτή η στάση ζωής τον κατέστησε σεβαστό τόσο από συναδέλφους όσο και από το κοινό, που αναγνώριζε στο πρόσωπό του έναν αυθεντικό εκφραστή της λαϊκής ψυχής.
Οι ζωντανές του εμφανίσεις χαρακτηρίζονταν από λιτότητα και ουσία. Χωρίς θεατρικές υπερβολές ή σκηνικά τεχνάσματα, στεκόταν μπροστά στο μικρόφωνο και άφηνε τη φωνή και το τραγούδι να μιλήσουν. Η σχέση του με το κοινό ήταν άμεση και ειλικρινής, βασισμένη στην κοινή εμπειρία και στο συναίσθημα. Πολλοί ακροατές τον θυμούνται για τη συγκινητική του παρουσία και για τη δύναμη που είχε να «κρατά» την πίστα με ένα μόνο τραγούδι.
Ο Απόστολος Νικολαΐδης ανήκει στη γενιά εκείνων των τραγουδιστών που δεν έγιναν απαραίτητα μεγάλοι σταρ, αλλά αποτέλεσαν θεμέλιο λίθο του λαϊκού τραγουδιού. Η προσφορά του είναι ουσιαστική και διαχρονική, καθώς βοήθησε στη διατήρηση ενός ύφους που βασίζεται στην αλήθεια και στη λιτότητα. Τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, αφιερώματα και προσωπικές συλλογές φίλων του παλιού λαϊκού.
Η κληρονομιά που άφησε πίσω του δεν μετριέται μόνο σε δίσκους ή επιτυχίες, αλλά κυρίως στο ήθος και στο παράδειγμα που έδωσε. Εκπροσώπησε έναν τρόπο ερμηνείας που σέβεται τον στίχο, τη μουσική και τον ακροατή. Σε μια εποχή όπου η αυθεντικότητα συχνά θυσιάζεται στον βωμό της προβολής, το έργο του Απόστολου Νικολαΐδη παραμένει σημείο αναφοράς για όσους αγαπούν το καθαρό, ανόθευτο λαϊκό τραγούδι.
Σήμερα, το όνομά του διατηρείται ζωντανό μέσα από τις ηχογραφήσεις του και τη μνήμη όσων τον άκουσαν και τον αγάπησαν. Αποτελεί κομμάτι της μεγάλης αλυσίδας των λαϊκών ερμηνευτών που κράτησαν το τραγούδι κοντά στη ζωή και στους ανθρώπους της. Ο Απόστολος Νικολαΐδης δεν υπήρξε απλώς τραγουδιστής· υπήρξε φορέας μιας ολόκληρης λαϊκής κουλτούρας που συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει.